in Him is no darkness at all

 The light shines in the darkness, and the darkness has not overcome it - John 1:5

Περικλής, ο πρίγκιπας της Τύρου

του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ

Το έργο χρονολογείται το 1607-1608 κι όμως τα μηνύματά του είναι τόσο επίκαιρα! (Δυστυχώς δεν βρήκα ελληνική μετάφραση!)

Η Μαρίνα καταλήγει με τη βία σ' ένα πορνείο στη Μυτιλήνη. Εκεί εκτός από τους άντρες της πόλης, την "ψωνίζει" και ο άρχοντας της πόλης, ο Λυσίμαχος. Με θάρρος και παρρησία η Μαρίνα στέκεται μπροστά τους και με την έμφυτη αθωότητά της αλλά και την παιδεία της υπερασπίζεται τον εαυτό της και γλιτώνει τον εξευτελισμό του είναι της.

Lysimachus: Now, pretty one, how long have you been at this trade?
Marina: What trade, sir?

Lysimachus: Why, I cannot name't but I shall offend.
Marina: I cannot be offended with my trade. Please you to name it.  

Lysimachus: How long have you been of this profession?

Marina:E'er since I can remember.  

Lysimachus: Did you go to 't so young? Were you a gamester at
five or at seven?
Marina: Earlier too, sir, if now I be one.
Lysimachus: Why, the house you dwell in proclaims you to be a
creature of sale.
Marina: Do you know this house to be a place of such resort,
and will come into 't? I hear say you are of
honourable parts, and are the governor of this place.
Lysimachus: Why, hath your principal made known unto you who I am?
Marina: Who is my principal?
Lysimachus: Why, your herb-woman; she that sets seeds and roots
of shame and iniquity. O, you have heard something
of my power, and so stand aloof for more serious
wooing. But I protest to thee, pretty one, my
authority shall not see thee, or else look friendly
upon thee. Come, bring me to some private place:
come, come.
Marina: If you were born to honour, show it now;
If put upon you, make the judgment good
That thought you worthy of it.
Lysimachus: How's this? how's this? Some more; be sage.
Marina: For me,
That am a maid, though most ungentle fortune
Have placed me in this sty, where, since I came,
Diseases have been sold dearer than physic,
O, that the gods
Would set me free from this unhallow'd place,
Though they did change me to the meanest bird
That flies i' the purer air!
Lysimachus: I did not think  

Thou couldst have spoke so well; ne'er dream'd thou couldst.
Had I brought hither a corrupted mind,
Thy speech had alter'd it. Hold, here's gold for thee:
Persever in that clear way thou goest,
And the gods strengthen thee!
Marina: The good gods preserve you!
Lysimachus: For me, be you thoughten
That I came with no ill intent; for to me
The very doors and windows savour vilely.
Fare thee well. Thou art a piece of virtue, and
I doubt not but thy training hath been noble.
Hold, here's more gold for thee.
A curse upon him, die he like a thief,
That robs thee of thy goodness! If thou dost
Hear from me, it shall be for thy good. 

Act IV, Scene 6, 2008-2058

* Φωτογραφία από την παράσταση "Περικλής" του Εθνικού θεάτρου

Το φάσμα του ουράνιου τόξου

Η οργή του Θεού για την ασωτία και την αμαρτία των ανθρώπων ξέσπασε με έναν καταστροφικό κατακλυσμό. Μετά τον κατακλυσμό, ο Θεός έστειλε ένα όμορφο ουράνιο τόξο φτιαγμένο από φως. Ήταν η σφραγίδα μιας νέας συμφωνίας που έκανε με τον άνθρωπο, πως δεν θα ξανακαταστρέψει τον κόσμο που Εκείνος δημιούργησε. Ο Θεός είχε ένα τέλειο σχέδιο για τη σωτηρία των ανθρώπων. Αυτή τη φορά, η οργή Του για την αμαρτία θα ερχόταν πάλι, όχι όμως πάνω στους ανθρώπους ή στον κόσμο. Όχι! Το πολεμικό τόξο του Θεού δεν θα στόχευε πάλι στα δημιουργήματά Του. Το πολεμικό τόξο του Θεού ήταν στραμμένο προς τα πάνω, στην καρδιά του ουρανού!

Ο Θεός τόσο πολύ αγάπησε τον κόσμο, που έστειλε τον μονάκριβο Γιο Του να τιμωρηθεί και να πεθάνει στο σταυρό, παίρνοντας τη δική μας θέση. Ο Ιησούς Χριστός, το φως του κόσμου, σφράγισε αυτή τη φορά τη νέα διαθήκη του Θεού και το φως ήρθε στον κόσμο! Ο Ιησούς Χριστός δεν έμεινε νεκρός, αναστήθηκε και τώρα όποιος Τον ακολουθεί δεν θα πλανιέται στο σκοτάδι, αλλά θα έχει το φως που οδηγεί στη ζωή!

(Ευαγγέλιο του Ιωάννη 8:12)

Things I Don't Understand

http://tny.gs/yN8MMS

How tides control the sea
And what becomes of me
How little things can slip out of your hand

How often people change
No two remain the same
Why things don't always turn out as you planned

These are things that I don't understand
Yeah these are things that I don't understand

I can't (and I can't)
Decide
Wrong (oh my wrong)
From right
Day (oh my day)
From night
Dark (oh my dark)
From light
I love (but I love)
This life

How infinite is space
And who decides your fate
Why everything will dissolve into sand

How to avoid defeat
Where truth and fiction meet
Why nothing ever turns out as you planned

These are things that I don't understand
Yeah these are things that I don't understand

I can't (and I can't)
Decide
Wrong (oh my wrong)
From right
Day (oh my day)
From night
Dark (oh my dark)
From light
I love (but I love)
This life.

by Coldplay

You Hold My World

Israel Houghton: You Hold My World

 

Take my heart/ Lord will you take my heart/ as I surrender to Your will
I confess You are my righteousness/ And until You move me I'll be still
And know that You are God.  

You hold my world in Your hands/ You hold my world in Your hands and
I am amazed at Your love/ I am amazed that You love me
You hold my world in Your hands/ You hold my world in Your hands and
I'm not afraid my world is safe/ in Your Hands Oh/ In Your hands

Take my life/ Lord will You take my life/ You are the reason that I live
I believe You have forgiven me/And by Your grace I will forgive
And know that You are God/ And know that You are God 

You won't let go of me/ You won't let go of me/ You won't let go of me/ You won't let go Never let go
You will take care of me/ You will take care of me/ You will take care of me/ You will take care Always take care
You hold my world in Your hands/ You hold my world/ And you won't let go//

 

http://www.youtube.com/watch?v=mhTLb8VGQnk

God is at work behind the scenes!

Στον καιρό της ευτυχίας να χαίρεσαι,

και στον καιρό της δυστυχίας να σκέφτεσαι:

ο Θεός στέλνει και την ευτυχία και τη δυστυχία,

και κανένας δεν γνωρίζει τι πρόκειται να του συμβεί μετά.

Εκκλησιαστής 7:14 

αβεβαιότητα για το αύριο

Μια κλούβα η αβεβαιότητα,
μια φυλακή της σκέψης και της ψυχής.    

Στον πόνο των δεσμών, 
στον πανικό των στενών ορίων, 
απεγνωσμένα ψάχνω διαφυγή.
Επιστρατεύω σκέψεις, λόγια, εικόνες, ήχους 
και η αναζήτηση γίνεται πιο περίπλοκη.
Και η φυλακή πιο στενή.

Μέσα στην παραζάλη μου αναγνωρίζω το κλειδί
που στέκει δίπλα της, μέσα της, εις βάρος της.
Επιβλαβές παράσιτο.
Το «α», το στερητικό.
Αυτό μου κλέβει τη χαρά, 
μου παίρνει την ειρήνη, 
μου κλονίζει την εμπιστοσύνη, 
μου στερεί τη βεβαιότητα! 

Σέρνω μακρυά τα «α» 
του «αν», του «άραγε», της «αβεβαιότητας» 
και χαίρομαι στην παρουσία Του,
ηρεμώ στην αγάπη Του, 
αναπαύομαι στην Κυριαρχία Του, 
απολαμβάνω το έργο της χάρης Του.